Współrzędne: 54°30'N 18°32'E / 54.5, 18.533

Gdynia
Herb Flaga
Herb Gdyni Flaga Gdyni
Województwo pomorskie
Powiat miasto na prawach powiatu
Gmina
• rodzaj		 Gdynia
miejska
Założono przed 1253
Prawa miejskie 10 lutego 1926
Prezydent miasta Wojciech Szczurek
Powierzchnia 135,14[1] km²
Położenie (punkt) 54° 30' N
18° 32' E
Wysokość 0,0-205,7 m n.p.m.
Ludność (2008)
• liczba
• gęstość
• aglomeracja
249 257[2]
1 844,4 os./km²
1 080 700
Strefa numeracyjna
 (+48) 58
Kod pocztowy 81-000 do 81-919
Tablice rejestracyjne GA
Położenie na mapie Polski
"Tło mapy lokalizacyjnej, z zaznaczonymi granicami"
"Gdynia"
Gdynia
TERC10
(TERYT)		 2262011
SIMC10 0934100
Hasło promocyjne: Gdynia – moje miasto
Urząd miejski 3
al. Marszałka Piłsudskiego 52-54 81-382 Gdynia
tel. 58 668 8000; faks 58 620 9798
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Wiadomości w Wikinews Wiadomości w Wikinews
Strona internetowa miasta
Wikisłownik
Zobacz hasło Gdynia w Wikisłowniku
Widok ze Skweru Kościuszki; po lewej Dar Pomorza, po prawej Sea Towers (w budowie, grudzień 2007)

Gdynia (kasz. Gdiniô, niem. Gdingen [3]) – miasto na prawach powiatu położone w północnej Polsce, nad Zatoką Gdańską (odnogą Morza Bałtyckiego), w województwie pomorskim, wchodzące w skład Trójmiasta (wraz z Gdańskiem i Sopotem). Szerzej, (również z Pruszczem Gdańskim, Redą, Rumią i Wejherowem) jest elementem aglomeracji gdańskiej. Jako jedna z gmin wchodzi w skład Komunalnego Związku Gmin "Dolina Redy i Chylonki".

Prawa miejskie Gdynia uzyskała 10 lutego 1926[4]. Impulsem do rozwoju miasta była budowa portu, który zbudowano w celu zapewnienia Polsce dostępu do morskich szlaków i bazy marynarki wojennej wobec niepewnej sytuacji w Wolnym Mieście Gdańsk. Sprawiło to, że w ciągu kilkunastu lat po nadaniu praw miejskich Gdynia ze wsi rybackiej przekształciła się w miasto zamieszkane przez 127 tys. osób w 1939.

Obecnie liczy, według danych GUS-u z 31 grudnia 2008 roku: 249 257 osób, a jej powierzchnia zajmuje 135 km²[1].

Spis treści

edytuj Środowisko naturalne

Gdynia położona jest na Pomorzu. Graniczy z powiatami ziemskimi: kartuskim, puckim, wejherowskim i powiatami grodzkimi: Gdańsk oraz Sopot. Przez miasto płyną małe rzeki: Kacza oraz Chylonka. Gdynia znajduje się na 2 miejscu pod względem ludności w województwie pomorskim, a 12 pod względem ludności i 16 pod względem wielkości w Polsce. Powierzchnia miasta wynosi 135,14 km². Najniżej położonym miejscem jest tafla wody Zatoki Gdańskiej – 0 m n.p.m. Najwyższe wzniesienie to Góra Donas o wysokości 205,7 m n.p.m.

 Osobny artykuł: Ukształtowanie terenu i krajobraz w Gdyni.

edytuj Klimat

Gdynia znajduje się w strefie klimatu umiarkowanego, przejściowego między oceanicznym, a kontynentalnym, który modyfikowany jest pod wpływem bezpośredniego sąsiedztwa Morza Bałtyckiego. W zależności od pory roku morze podwyższa bądź obniża temperaturę powietrza w stosunku do miejscowości w głębi lądu, tzn. gdy temperatura morza jest wyższa niż powietrza to ogrzewa atmosferę, oddając ciepło i analogicznie na odwrót. Średnia temperatura w styczniu to –0,9°C, a w lipcu to +17,2°C, natomiast średnia roczna to +7,9°C. Miasto jest jednym z najbardziej nasłonecznionych miejsc w Polsce, zwłaszcza w maju i czerwcu, gdy średnie nasłonecznienie wynosi 20,66 MJ/m². Także pod względem wilgotności wykazuje większe wartości, które w miesiącach zimowych wynoszą około 82%, natomiast najmniejsze wartość notuje się w czerwcu – 74%, a także występuje większa liczba dni mglistych. W okresie rocznym największe średni poziom dobowego zachmurzenia występuję w okresie od listopada do lutego a najniższy w maju i czerwcu. Upodabnia to Gdynię do warunków występujących w pozostałej, nizinnej części Polski. Pod względem opadów największe są w lipcu – 70 mm, a najmniejsze w marcu – 23 mm. Położenie miasta w cieniu opadowym Pojezierza Pomorskiego jest przyczyną tego, że suma roczna opadu atmosferycznego jest niższa o ok. 100 mm w stosunku do reszty kraju i wynosi 535 mm. Wiatry przeważnie wieją z kierunku zachodniego i południowo-zachodniego, wykazując dużą zmienność pod względem kierunku jak i prędkości, a w okresie wiosennym szczególnie dostrzegalna jest cyrkulacja bryzowa. Ze względu na zróżnicowanie rzeźby terenu i występującego zabudowania wyróżnia się następujące obszary:

Widok z Kamiennej Góry na port jachtowy. Na dalszym planie Molo Południowe i Basen I Prezydenta, a w głębi Półwysep Helski.
Widok z Kamiennej Góry na port jachtowy. Na dalszym planie Molo Południowe i Basen I Prezydenta, a w głębi Półwysep Helski.

edytuj Chronologia historyczna

Image:Splitsection.svg
 Zasugerowano, aby ta sekcja została przeniesiona do nowego artykułu nazwanego Historia Gdyni. (dyskusja)
Pierwsza szkoła polska
Nieistniejący obecnie dworzec kolejowy z 1923 r.
Nieistniejący obecnie dworzec kolejowy z 1923 r.

edytuj Podział administracyjny

Gdynia z podziałem na dzielnice

Uchwalona 8 marca 1990 ustawa o samorządzie terytorialnym przywróciła po 40-letniej przerwie administrację samorządową na poziomie gminy. W tej samej ustawie, w art. 5 przewidziano również tworzenie jednostek pomocniczych – dzielnic, osiedli, sołectw. Gdynia jako jedno z pierwszych miast w Polsce skorzystała z tej możliwości, wprowadzając 8 maja 1991 do Statutu Miasta podział na 13 dzielnic. (9 grudnia 1992) Rada Miasta, wprowadzając zmiany w Statucie, podzieliła niektóre z dzielnic na mniejsze jednostki. Na przykład Śródmieście przekształcono w trzy odrębne dzielnice: Śródmieście Centrum, Śródmieście Kamienną Górę oraz Śródmieście Port. W wyniku tych podziałów liczba dzielnic w Gdyni wzrosła do 24. Kolejne dwie zmiany nastąpiły w 1998: w kwietniu połączono dotychczasowe dzielnice Chylonia i Chylonia Nowa w dzielnicę Chylonia, zaś w grudniu dzielnicę Port, która zajmowała duży obszar, ale była zamieszkana przez niewiele ponad 100 mieszkańców, włączono do dzielnicy Śródmieście. W rezultacie tych ostatnich zmian liczba dzielnic zmniejszyła się do 22. Obecny kształt dzielnic jest przede wszystkim odzwierciedleniem tradycyjnych podziałów. Z tego powodu pojawiają się duże dysproporcje pomiędzy wielkością dzielnic zarówno pod względem powierzchni, jak i liczby mieszkańców. Największą dzielnicę, Chylonię, zamieszkuje 26 826 osób, gdy najmniejsza, Babie Doły, liczy zaledwie 2376 mieszkańców [5]. Z kolei największy obszar zajmuje dzielnica Chwarzno-Wiczlino – 27,92 km², która jest aż 44 razy większa od najmniejszej Kamiennej Góry (0,63 km²).

p • d • e
Dzielnice i osiedla Gdyni
Dzielnice administracyjne Herb Gdyni
Osiedla i dzielnice zwyczajowe

edytuj Administracja i polityka

Prezydentem Gdyni jest Wojciech Szczurek (Samorządność). Przewodniczącym Rady Miasta jest Stanisław Szwabski (POS).

 Osobny artykuł: okręg wyborczy Gdynia-Słupsk.

edytuj Konsulaty

Konsulat Szwecji

Siedziby konsulatów rozmieszczone są głównie w dzielnicy Śródmieście. Należą do nich konsulaty Republiki Chile, Republiki Cypryjskiej, Finlandii, Królestwa Norwegii, Szwecji oraz Włoch. Pozostałe konsulaty mieszczą się w dzielnicach peryferyjnych. Dwa spośród nich, konsulaty Rumunii i Ludowej Republiki Bangladeszu znajdują się w Małym Kacku a konsulat Austrii na Działkach Leśnych.

edytuj Przemysł, gospodarka i finanse

Stocznia remontowa "Nauta". Na pierwszym planie doki pływające
Gdyńskie Centrum Biznesu
Centrum Kwiatkowskiego

Od początku swojego istnienia Gdynia miała gospodarkę związaną z morzem. W czasach bycia wioską odnosiło się to do istnienia przystani rybackiej na Oksywiu. Gdy nadano osadzie prawa miejskie w 1926 na jej terenie istniał już od 6 lat port, który z czasem przejął rolę gospodarczego symbolu miasta. Wówczas był ważny także z tego względu, że był to jedyny liczący się port przeładunkowy i pasażerski w Polsce z uwagi na krótką linię brzegową w okresie międzywojennym oraz niemożność korzystania z portu w Gdańsku. Równocześnie w Gdyni rozwijał się przemysł stoczniowy. Obie gałęzie istnieją do dziś. Od lat 90 XX wieku w Gdyni rozwija się sektor finansowy i oddawane są do użytku biurowce firm z różnych branż.

edytuj Gospodarka morska

W Gdyni znajduje się drugi pod względem przeładunków port morski w Polsce (Zarząd Morskiego Portu Gdynia S.A.). Jego specjalizacją są przeładunki kontenerów. Mimo tego uchodzi on za najbardziej wszechstronny z portów na polskim wybrzeżu.

Gdynia jest siedzibą wielu firm z branży gospodarki morskiej – stoczni (Stocznia Gdynia S.A., Stocznia Marynarki Wojennej S.A., Stocznia Remontowa "Nauta" S.A.), przedsiębiorstw powiązanych z funkcjonowaniem portu (Balticon Sp. z o.o., Gdynia Container Terminal S.A., Morski Terminal Masowy Sp. z o.o.), armatorów (Polskie Linie Oceaniczne), agencji żeglugowych, firm brokerskich, transportowych i spedycyjnych (C. Hartwig Gdynia S.A., Chipolbrok S.A., Maersk Sp. z o.o. Mirtrans Sp. z o.o.), oraz wielu innych.

edytuj Przemysł

W Gdyni siedziby mają zakłady przemysłu spożywczego (w tym przetwórstwa rybnego) (Dalmor S.A., Wilbo S.A.). Ponadto w mieście swoje siedziby posiadają firmy z branży budowlanej (Hossa S.A., Allcon S.A., Invest Komfort S.A., Mega S.A., MTM). Branżę elektroniczną reprezentuje producent sprzętu radiowego nadawczo-odbiorczego - Zakłady Radiowe Radmor S.A.). Spośród innych inwestorów w Gdyni zaistniał działający w branży telekomunikacyjnej Vector S.A., lokując w mieście swoje zakłady. Od 1997 działa tu także filia szwedzkiego koncernu Dellner Couplers AB. Zajmuje się on produkcją sprzęgów kolejowych i tramwajowych oraz ma siedzibę i hale produkcyjne w Chwaszczynie.

edytuj Usługi

Z nastaniem lat 90 XX wieku w Gdyni obok istniejącego od początków miasta przemysłu portowo-stoczniowy zaczął się pojawiać sektory finansowy oraz nowoczesnych technologii. Mają tu swoje siedziby spółki prowadzącą działalność o charakterze bankowym (Nordea Bank S.A., oddziały i filie banki o zasięgu ogólnokrajowym), telekomunikacyjnym i informatycznym (Polkomtel S.A., Prokom Investments, Prokom Software S.A., Multimedia Polska). Branżę telewizji kablowej reprezentuje Vectra S.A., która ma w mieście swoją siedzibę.

edytuj Handel

W Gdyni znajduje się szereg centrów handlowych: Centrum Handlowe "Wzgórze", Centrum Handlowe Kwiatkowskiego, Centrum Handlowe Witawa, Dom Handlowy "Batory", Dom Towarowy "Chylonia", Trójmiejskie Centrum Handlowe "Klif", Trójmiejskie Hale Targowe.

edytuj Budżet

Roczny dochód budżetu miasta w przeliczeniu na jednego mieszkańca w 2006 wyniósł 3103,60 zł. Taki poziom dochodów budżetowych sytuuje miasto powyżej średnich dla wszystkich podregionów województwa pomorskiego, dla całego województwa oraz dla całego kraju. Średni zarobek jednego mieszkańca wynosił 2914,02 zł.

edytuj Demografia

edytuj Ludność

 Zobacz też: Ludność Gdyni.

Pod koniec września 2007 w Gdyni mieszkało 248 767[12] mieszkańców. Gęstość zaludnienia Gdyni wyniosła więc 1843 osoby na km². Według danych z 2006 proporcja kobiet do mężczyzn wynosiła 1,1:1[13]. Przyrost naturalny wg danych Referat Ewidencji Ludności i Meldunków jest nieznacznie ujemny i w I kwartale 2007 wynosił -64 osoby. Saldo migracji według tych samych danych było ujemne i wynosiło -180 osób. Struktura wiekowa uwidacznia, zgodne z ogólnokrajową tendencją, stopniowe starzenie się ludności miasta – ludność w wieku poprodukcyjnym osiągnęła 17,7%. Przy czym wartości dla ludności w wieku przedprodukcyjnym oraz produkcyjnym osiągnęły kolejno 16,9% i 65,4%. Liczba zawartych związków małżeńskich w 2006 wyniosła 1490[13]. Pod koniec maja 2008 bezrobocie w Gdyni wynosiło 2,1%[14].

Największą populację Gdynia odnotowała w 2000 r. – wg danych GUS 255 416 mieszkańców[15].

edytuj Kościoły i związki wyznaniowe

Cmentarz w Gdyni Witominie

W Gdyni dominuje wyznanie rzymskokatolickie. Można też znaleźć inne wyznania, których grono wyznawców jest minimalne. Odzwierciedla to liczebność świątyń poszczególnych wyznań. Katolicy mają do dyspozycji 30 obiektów sakralnych. Prócz nich Gdynia jest siedzibą 11 kościołów i zborów innych wyznań o chrześcijańskim gruncie (w tym 1 Polskiego Narodowego Katolickiego Kościoła w RP, 2 Zielonoświątkowców, 1 Kościoła Polskokatolickiego, 1 Adwentystów Dnia Siódmego, 1 Baptystów, 1 Wspólnoty Kościołów Wspólnoty Chrystusowej, 1 Kościoła Chrześcijańskiego "Słowo Wiary" i 1 Centrum Chrześcijańskiego "Nowa Fala". Spośród innych kościołów w Gdyni działają także Kościół Jezusa Chrystusa`Świętych Dni Ostatnich oraz Kościół Nowoapostolski). Działalność kaznodziejska Świadków Jehowy zorganizowana jest wokół miejscowych Sal Królestwa.

Na religijnej mapie miasta istnieje też po jednej świątyni wyznań zakorzenionych w Azji – Kryszny i Buddyzmu (reprezentowane przez Międzynarodowe Towarzystwo Świadomości Kryszny i Ośrodek Buddyzmu).

Gdynia na pochówek zmarłych przeznaczone ma 3 cmentarze komunalne.

edytuj Komunikacja

edytuj Komunikacja miejska

Pojazdy PKT i GRYF. Na pierwszym planie trolejbus MB O405N2.

Pierwszą linię autobusową uruchomiono w 1927 na trasie Śródmieście – Oksywie, kolejną – do Sopotu. W 1930 powstało Miejskie Towarzystwo Komunikacyjne w Gdyni. W 1943 zbudowano pierwszą linię trolejbusową – do Chyloni. W okresie okupacji komunikacją miejską w Gdyni zajmowali się przewoźnicy z Gdańska. Po II wojnie światowej przez wiele lat komunikację w Gdyni prowadziło Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne Gdańsk-Gdynia. Od 1992 całością zarządza Zarząd Komunikacji Miejskiej w Gdyni, zaś przewozy realizują trzy przedsiębiorstwa komunalne: PKA, PKM oraz PKT Gdynia oraz szereg innych przewoźników prywatnych, wyłanianych w drodze przetargów. Komunikacja miejska przeszła modernizację taboru i wykorzystuje nowoczesne modele pojazdów. Dołożono starań, by ilość autobusów i trolejbusów niskopodłogowych była utrzymywana na wysokim poziomie w trosce o osoby niepełnosprawne czy ludzi w podeszłym wieku. Od 2006 gdyńska komunikacja dołączyła do Metropolitarnego Związku Komunikacyjnego Zatoki Gdańskiej, celem integracji z komunikacją miast reszty regionu.

 Osobne artykuły: Autobusy w Gdyni, Tramwaj wodny ZKM w Gdyni, Trolejbusy w Gdyni.

edytuj Transport kolejowy

Pociąg retro "Costerina" na stacji w Gdyni
Gdynia Dworzec Główny PKP
Estakada Kwiatkowskiego. Widok od strony Obłuża w kierunku Leszczynek

Historia kolejnictwa w Gdyni miała swój początek, gdy przez miasto będące jeszcze wsią przeprowadzona została 131 km trasa Słupsk-Gdańsk (2-torowa linia kolejowa na odcinkach: Wejherowo-Rumia i Gdynia Główna-Gdańsk Główny). Do użytku została oddana 1 września 1870 przez Berlińsko-Szczecińskie Towarzystwo Kolejowe (Berlin-Stettiner Eisenbahn Gesellschaft). W latach następnych była rozbudowywana, by 15 grudnia 1898 połączyć Gdynię przez Redę z Puckiem (poprzez nowy 16 km odcinek). Była ona przedłużana, najpierw 26 września 1903 do Swarzewa, by 16 września 1922 osiągnąć przystanek końcowy Hel. Cała linia kolejowa nr 213 Reda-Hel liczy sobie 61,7 km.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości połączono Gdynię w 1921 z Kokoszkami. Było ono skomunikowane z miastami w sercu ówczesnego województwa pomorskiego – Kartuzami, Kościerzyną i Chojnicami. Rozwijała się również infrastruktura kolejowa w samej Gdyni, głównie za sprawą budowy portu i miasta. W roku otrzymania przez nie praw miejskich oddano do użytku dworzec główny. Jego budowa trwała w latach 1923-1926 pod okiem Romualda Millera. Architektura reprezentowała styl narodowy. Rozwój miasta przyczynił się do dalszego powiększania infrastruktury kolejowej w mieście, co przyniosło uruchomienie w 1929 Parowozowni w Grabówku oraz oddanie do użytku kolejnych stacji w Chyloni (1930) i w Orłowie (1935). Dwa lata później połączenie z główną trakcją uzyskało Oksywie. Samo miasto uzyskało połączenie z Bydgoszczą w 1930, dzięki inwestycji Francusko-Polskiego Towarzystwa Kolejowego. Rozwój sieci kolejowej wstrzymał wybuch II wojny światowej. Lata powojenne przyniosły elektryfikację linii SKM Sopot-Gdynia w 1953. W tym samym roku wybudowano siedzibę Elektrowozowni Gdynia-Chylonia, która obecnie stanowi zaplecze warsztatowe spółki PKP Przewozy Regionalne w Gdyni-Leszczynkach. Zelektryfikowano także linię Gdynia-Wejherowo, co miało miejsce w 1957. Zaś w samym mieście w tym czasie oddano do użytku nową siedzibę dworca głównego wg projektu Wacława Tomaszewskiego. W latach 1975-1983 w Gdyni miała swoją siedzibę Dyrekcja Rejonowa Kolei Państwowych, zarządzająca terytorialną infrastrukturą kolejową woj. gdańskiego. Proces elektryfikacyjny kontynuowano w latach 80. XX wieku, co miało miejsce w przypadku linii Warszawa-Gdynia (1985) a następnie linii Szczecin-Gdynia (1989). W ostatnich latach PRL-u otwarto kompleks Elektrowozowni dla SKM w Gdyni-Cisowej (1988) a rok później oddano do użytku Halę Napraw w Wagonowni Gdynia-Grabówek. Początek XXI wieku przyniósł powołanie PKP SKM w Trójmieście Sp. z o.o. W 2008 podjęto prace modernizacyjne dworca Gdynia Główna.

Na PKP wielokrotnie przeprowadzano różnego rodzaju reorganizacje. Obecnie w Gdyni swoją siedzibę mają następujące jednostki kolejowe:

Ciekawostki kolejowe

edytuj Komunikacja lotnicza

Od 1919 Gdynię obsługiwało lotnisko w Gdańsku-Wrzeszczu (Danzig-Langfuhr). W 1935 powstał port lotniczy Gdynia z siedzibą w Rumi. W latach powojennych ponownie korzystano z lotniska w Gdańsku-Wrzeszczu. W 1974 oddano do użytku nowy port lotniczy w Gdańsku-Rębiechowie, którego gdyńskie władze samorządowe są współudziałowcem.

Od 2006 trwają prace nad przeznaczeniem na cele cywilne dotychczasowego lotniska Marynarki Wojennej w Babich Dołach. W tym celu w 2006 podpisano list intencyjny, którego sygnatariuszem zostali prezydent miasta, dowódca Marynarki Wojennej oraz prezes portu lotniczego w Gdańsku-Rębiechowie. W sierpniu 2007 powołano do życia spółkę Port lotniczy Gdynia-Kosakowo.

edytuj Tranzyt

Przez Gdynię przebiegają:

edytuj Kultura

Na terenie miasta ma swoją siedzibę m.in. Centrum Kultury, Teatr Miejski im. Witolda Gombrowicza, Miejska Biblioteka Publiczna oraz Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej ściśle współpracujący z miastem. Najmłodszym budynkiem jest Muzeum Miasta Gdyni, otworzone 16 listopada 2007 roku[16].

edytuj Kina

W Gdyni istnieje jeden multipleks Silver Screen. Pozostałe obiekty w ograniczonym stopniu zajmują się projekcją filmów. Są nimi DKF Żyrafa[17] działająca przy Klubie Filmowym, DKF Pod wiszącą skałą w IX Liceum Ogólnokształcącym w Gdyni,[18] oraz Grom. Historyczne kina, takie jak Goplana czy istniejące od okresu międzywojennego Warszawa zostały zamknięte i przekształcone w budynki pełniące inne funkcje.

edytuj Teatry

Największym teatrem w Gdyni jest Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej. Istniejący od 1958 obiekt dysponuje drugą pod względem wielkości sceną w kraju. Prócz ramowych spektakli odbywa się w nim corocznie Festiwal Polskich Filmów Fabularnych, Gdynia Summer Jazz Days oraz Festiwal Szekspirowski. W Gdyni od 1991 funkcjonuje także Teatr Miejski im. Witolda Gombrowicza. Funkcjonuje przy nim Scena Letnia TM, wystawiająca dla publiczności w lipcu i sierpniu spektakle na plaży w Orłowie. Na gruncie sztuki niezależnej funkcjonuje Teatr "Maszoperia", powstały w 1979, jako kontynuacja gdańskiego teatru "Pinezka". Przy Klubie Muzycznym "Ucho" istnieje Teatr Gościnny.

edytuj Galerie

Dom w Gdyni-Orłowie, gdzie w 1920 roku mieszkał Stefan Żeromski a obecnie mieści się także galeria

edytuj Muzea

ORP Błyskawica

W mieście obok nabrzeża przycumowane są dwie jednostki pływające, które pełnią funkcje pływających muzeum. Niszczyciel ORP Błyskawica, przycumowany do Skweru Kościuszki, pełni funkcję okrętu-muzeum od 1976. Ta wybudowana w brytyjskiej stoczni jednostka w latach 1939-46 służyła w Marynarce Wojennej RP, by w 1969 roku powrócić do Polski i kilka lat później przycumować w Gdyni jako pływające muzeum. Zaś od 1983 roku statkiem-muzeum jest żaglowiec Dar Pomorza. Stoi on przycumowany obok ORP Błyskawicy. Wcześniej został zakupiony od Francji w 1929 roku i pełnił funkcję fregaty szkolnej przy Szkole Morskiej w Gdyni.

edytuj Festiwale i imprezy

W Gdyni organizuj się festiwale, które są adresowane do ludzi w różnej kategorii wiekowej. We wrześniu ma miejsce Festiwal Polskich Filmów Fabularnych. Od 1986 odbywa się w on w Teatrze Muzycznym. Podczas jego trwania wystawiane są filmy fabularne produkcji polskiej, a najlepszym przyznawane są Złote Lwy. Teatr Miejski zaś gości od 2006 Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@port. W jego ramach odbywają się inscenizacje sztuk współczesnych polskich autorów a najlepszym przyznawane są nagrody. Miasto jest gospodarzem Heineken Open'er Festival, jednego z największych corocznie organizowanych festiwali w Europie. Dają występy na nim twórcy muzyki elektronicznej, rocka oraz hip-hopu. Organizowany jest od 2003 r. w lipcu na Babich Dołach. Również w wakacje (sierpień) ma miejsce organizowana na publicznej plaży, koło basenu jachtowego, Viva Beach Party. Trwa ona 2 dni i skupia występy wykonawców trance,house,oraz innych rodzajów muzyki elektronicznej. W dniach 19-21 maja 2006 gościł w mieście I Gdyński Festiwal Kultury Afrobrazylijskiej, na którym zaprezentowano m.in. pokaz capoeira. Ponadto od 2006 roku wręczana jest Nagroda Literacka Gdynia, z którą związane są także imprezy cykliczne: festiwal literacki "Literaturomanie" oraz Jesienne Spotkania z Laureatami.

edytuj Media

W Gdyni wydawane są tytuły prasowe związane z tematyką morską (Bandera, Namiary na Morze i Handel, Przegląd hydrograficzny) oraz lokalna gazeta - Echo Miasta. Swoją siedzibę mają tu dwaj liczący się operatorzy telewizji kablowej - Vectra oraz Multimedia Polska i należąca do tej spółki telewizja Tele-Top. W przeszłości z Gdyni nadawały również dwie lokalne rozgłośnie radiowe: Eska Nord i Radio Hello.

edytuj Edukacja

Akademia Morska - Wydział Nawigacyjny

W Gdyni istnieje 46 przedszkoli, 41 szkół podstawowych, 33 gimnazja, 39 liceów, 25 techników, 10 szkół zawodowych oraz 52 szkoły o charakterze pomaturalnym[19]. Wśród tej ostatniej kategorii jest 8 uczelni wyższych.

edytuj Uczelnie wyższe

Największymi państwowymi uczelniami w mieście są Akademia Marynarki Wojennej oraz Akademia Morska, które związane są z nadmorskim charakterem Gdyni. Pierwsza z nich, została zlokalizowana na Oksywiu w 1946 roku decyzją marsz. polski Michała Rola-Żymierskiego. Podlega Marynarce Wojennej, kształci oficerów i podchorążych oraz osoby cywilne. Druga, która została przeniesiona w 1930 z Tczewa do Gdyni, edukuje przyszłych oficerów marynarki handlowej jak i specjalistów związanych z gospodarką morską. Ponadto w Śródmieściu znajduje się jeden z wydziałów Uniwersytetu Gdańskiego. Jest nim Wydział Biologii, Geografii i Oceanografii. Rozbudowa jego siedziby została ukończona w 2004.

W Gdyni funkcjonują też uczelnie prywatne, takie jak Pomorska Wyższa Szkoła Humanistyczna, Wyższa Szkoła Administracji i Biznesu im. Eugeniusza Kwiatkowskiego, Wyższa Szkoła Komunikacji Społecznej oraz Wyższa Szkoła Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych i Politycznych.

edytuj Turystyka

Molo w Orłowie
Dar Pomorza
Bulwar Nadmorski

Gdynia posiada rozległe nadmorskie tereny spacerowe. Zalicza się do nich Molo Południowe – cumują tam jednostki muzealne – niszczyciel ORP Błyskawica oraz żaglowiec Dar Pomorza. Na Molu Południowym znajduje się także Akwarium Gdyńskie, a do Helu, Jastarni, Gdańska, Sopotu i Kaliningradu pływają z niego statki białej floty (w tym Tramwaj wodny ZKM w Gdyni). W gdyńskiej marinie prowadzone są szkolenia żeglarskie, można także czarterować jachty. Trasy spacerowe mieszkańców to Bulwar Nadmorski oraz kilka kilometrów piaszczystych plaż, które ciągną się do Sopotu i dalej do Gdańska. Dostępny jest również port – przy Nabrzeżu Francuskim, gdzie stawały polskie transatlantyki, w sezonie cumują duże wycieczkowce. Okolice Kapitanatu Portu są dostępne dla każdego. Z Nabrzeża Pilotowego można obserwować wchodzące i wychodzące statki oraz rzucić okiem na port wojenny na Oksywiu. Panoramę Gdyni podziwiać można z Kamiennej Góry, willowo-parkowej dzielnicy Gdyni. W północnej części miasta – w dzielnicy Babie Doły, przy brzegu, znajdują się ruiny niemieckiej torpedowni (druga torpedownia na Oksywiu należy do Marynarki Wojennej). Do niedawna kąpiel gdyńskiej części zatoki groziła komplikacjami dermatologicznymi, w ostatnich latach jednak sytuacja się poprawiła i można pływać bez obaw. Wyjątkiem są okresy występowania toksycznych sinic (najczęściej w sierpniu). Gdynia jest dobrze skomunikowana z resztą Trójmiasta – kolejką SKM z Gdyni Głównej jedzie się – do Sopotu 14 minut, a do Gdańska 35 minut. Posiada także stale rozbudowywaną sieć trolejbusową, co w skali polskiej jest obecnie rzadkością.


W administracyjnych granicach Gdyni jak i wokół miasta znajdują się lasy i tereny zielone oraz pagórkowaty krajobraz, będący pozostałością pradoliny.

edytuj Hotele

Baza hotelowa miasta Gdyni w 2008 składała się z 1 obiektu czterogwiazdkowego (Hotel Nadmorski), 5 obiektów trzygwiazdkowych (Hotel Kuracyjny, Hotel Willa Lubicz, Orbis Gdynia, Hotel Blick, Hotel Hotton), 5 obiektów dwugwiazdkowych (Hotel Antares, Hotel Antracyt, Hotel Dom Marynarza, Hotel Neptun, Hotel Witomino) oraz obiektów nieskategoryzowanych (Dworek Mitro, Villa Gdynia itp).

edytuj Szlaki

Szlak Trójmiejski (45,9 km) → trasa: Gdynia Dworzec PKP - Gdańsk Dworzec PKP
Szlak Wejherowski (55 km) → trasa: Sopot Kamienny Potok SKM – Wejherowo Dworzec PKP
Szlak Zagórskiej Strugi (56 km) → trasa: Gdynia Wzgórze Św. Maksymiliana SKM – Wejherowo Dworzec PKP
Szlak Źródło Marii (10,5 km) → trasa: Gdynia Wielki Kack - Gdańsk Osowa PKP

edytuj Ścieżki rowerowe

Ścieżki na terenach leśnych

Łącznie: 66,8 km

Ścieżki komunikacyjne

Łącznie: 27,18 km

edytuj Przyroda

edytuj Parki i rezerwaty

Trójmiejski Park Krajobrazowy
Został utworzony w 1979. Jego ogólna powierzchnia wynosi 20.104 ha. Park obejmuje część wysoczyzny morenowej wraz z jej strefą krawędziową, w obrębie której występują liczne rozcięcia erozyjne z bardzo atrakcyjnymi geomorfologicznie i krajobrazowo dolinami. Występującymi najczęściej zbiorowiskami roślinności są fitocenozy lasów bukowo-dębowych, bukowych i grądowych, w dnach rozcięć spotyka się lasy łęgowe olszowo – jesionowe. Na terenie Parku w granicach administracyjnych Gdyni znajdują się dwa rezerwaty przyrody i kilkanaście pomników przyrody. Położenie Parku i nagromadzenie w nim obiektów przyrodniczych czyni go jednym z najbardziej interesujących rejonów dla badań przyrodniczych i ochrony środowiska.
Rezerwat Kępa Redłowska
Stanowi utworzony w 1938 rezerwat krajobrazowy